او با شماست هر جا که باشید 7

او با شماست هر جا که باشید 7

 

بسمه تعالی و بذکر ولیه

خدای متعال در قرآن کریم می فرماید:
“اولم ینظروا فی ملکوت السموات والارض و ما خلق الله من شئ” ( سوره اعراف/ آیه185 )
آیا اینان در ملکوت آسمانها و زمین و آنچه را خدای خلق کرده نمی نگرند یا ننگریسته اند!
این آیه، دو مطلب را مشخصا نشان می دهد. یکی اینکه خدای متعال به ملکوت آسمانها و زمین خودش را معرفی می کند. “و ما خلق الله من شئ” به آنچه خلق کرده خودش را معرفی می کند.
دوم اینکه ما باید نظر کنیم، اینطور نیست که به زور به ما بدهند.
نظر یعنی نگاه با تامّل وتعمّق و دقّت. نظر غیر از نگاه کردن خالی است. نظر غیر از دیدن است. نظر دیدن تؤام با تعمّق و تامّل و تفکّر و تفهّم است.
از این قبیل آیه چقدر در قرآن هست؟ ما می خوانیم واصلا فکر نمی کنیم که باید به اینها عمل کنیم! بعد ما می گوئیم چرا نمی فهمیم!؟ خوب، عرض کردم با حلوا حلوا که دهن شیرین نمی شود. آدم باید برود به دست بیاورد تا به او بدهند. در بزند تا در را باز کنند. همینطور بنشیند با خیالاتش که مشکلی حل نمی شود.

“لیس لله علی خلقه ان یعرفوه و للخلق علی الله ان یعرفهم و لله علی الخلق اذا عرفهم ان یقبلوا” (اصول کافی/ جلد1/ صفحه164 )
خدای متعال همچنین حقی بر بندگانش و مخلوقاتش ندارد که او را بشناسند. خدای متعال همچنین تکلیفی بر گردن مخلوقاتش ندارد که مخلوقاتش او را بشناسند. بلکه به عهده خداست که خودش را برای مخلوقاتش معرفی کند. حالا اگر یک معرفی بخواهد اتفاق بیفتد، این خدای متعال است که باید خودش را معرفی کند. ولی این حق برای خدای متعال است که وقتی خودش را معرفی کرد، مخلوقاتش بپذیرند.
صفوان می گوید: به عبد صالح منظور موسی بن جعفر«علیه السلام» عرض کردم آیا مردم توانایی شناخت خدا را دارند؟
“ قال: لا، انما هوتطول من الله” (محاسن/ صفحه281)
فرمودند: نه، بلکه معرفت منّتی است از جانب خدای متعال.
امام سجاد «علیه السلام» در دعای ابوحمزه ثمالی می فرماید: “بک عرفتک وانت دللتنی علیک”.
من تو را به خودت شناختم. به سبب معرّفی تو شناختم. تو خودت مرا به سوی خودت رهنمون شدی.

در دعای غیبت ولی عصر «صلوات الله علیه» که اواخر مفاتیح هم هست، می فرماید: “اللهم عرّفنی نفسک” خدایا خودت را به من بشناسان. پس بنابر این، معرفت خدای متعال، به خودش باید اتفاق بیفتد.

منصور بن حازم روایت می کند: “قلت لابی عبدالله «علیه السلام»: “ انی ناظرت قوما، فقلت لهم: ان الله اکرم و اجل من ان یعرف بخلقه، بل العباد یعرفون بالله. فقال: رحمک الله.” (توحید شیخ صدوق/ صفحه285 / باب41)
منصور بن حازم می گوید به امام صادق عرض کردم: من با جمعی به مناظره پرداختم و به آنان گفتم: خدا بلند مرتبت تر از آن است که بوسیله آفریدگان شناخته شود. بلکه این بندگان هستند که به معرفی خدا او را می شناسند. پس ایشان به من فرمودند: رحمک الله. خدا تو را رحمت کند.
امام صادق «علیه السلام» از امیرالمؤمنین «صلوات الله علیه» نقل می کنند که ایشان فرمودند: “اعرفواالله بالله” (بحارالانوار/جلد3/ صفحه270) خدا را به خدا بشناسید.
از امیرالمؤمنین «صلوات الله علیه» سؤال شد، از چه راهی پروردگارت را شناختی؟
حضرت فرمود: “بما عرفنی نفسه” (بحارالانوار/جلد3/ صفحه270 تا271) به همان چیزی که خودش را به من شناساند. از همان راهی که خودش را به من شناساند.
پس معرفی خدای متعال، آن حقیقتی که ما چیزی در موردش نمی توانیم بگوییم، به خودش است و به ما نیست.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *