باب الحسین 6

باب الحسین 6

 

افضلیّت معرفت سیّدالشّهدا صلوات ­الله­ علیه
حدیثی است که من همیشه می­ گویم و چون برای خودم مؤثّر بوده تکرار می­ کنم. آدم نسبت به چیزی که خودش بیش­تر حسّاس است بیش­تر تکرار می­ کند. در حدیثی که آن اعرابی بیابان­گرد آمد محضر مقدّس حضرت سیّدالشّهدا صلوات­ الله ­علیه و درخواستی داشت، حضرت فرمودند:

«یا أعرابی! إنّا قَومٌ نُعطِی المعروفَ عَلیٰ قَدرِ المعرفَه.»1

ای اعرابی! به راستی که ما خاندانی هستیم که به هر کس به اندازه­ ی معرفتش عطا می­ کنیم.
ما وقتی کـه می ­رویم درِ خانـه­ ی سیّدالشّهدا و می­ نشینیم، گریه می­ کنیم ـ الحمد للّه ـ بعد دعا می­ کنیم، این یک قاعده ­ای است که اگر برویم درِ خانه­ ی بخششان؛ آن­ها کریم هستند، اصلاً معدن و منشأ کَرَم هستند؛ در واقع، کَرَم به دلیل وجود مبارک آن­ها کرَم شده است.

در زیارت جامعه­ی کبیره در وصف ایشان عرض می­کنیم: «و أُصولَ الکَرَم»؛ و شما اصل­های (ریشه­ های) کرَم هستید. امّا این یادمان باشد؛ آن­ها به هر کسی هر چیزی نمی­دهند، بخشیدن حساب دارد؛ امیرالمؤمنین علیه­ السّلام فرمودند:

«لا تُعَلِّقوا الجَواهِر فی أعناقِ الخَنازیر.»2

جواهر را بر گردن خوکان نیاویزید.

حالا ما هم وقتی به درِ خانه­ شان می­رویم، اگر می­خواهیم بهره ­مان بیش­تر بوده باشد، تمنّای معرفت بیش­تر کنیم. یک مطلبی از مرحوم شیخ جعفر شوشتری أع لی­الله­ مقامه ­الشّـریف در دست­ نوشته­ های ایشان در مورد امام حسین علیه­ السّلام است که در کتاب­های چاپ­ شده­ شان نیست؛ می­فرماید:

«اِعلَم أنَّ هُناکَ ما هُوَ أفضَلُ مِنَ الزّیارَهِ و البُکاء؛ و هُوَ المعرفَه بحقِّه علیه­السَّلام.»

بدان که این­جا چیزی هست که بافضیلت­ تر از زیارت و گریه است و آن معرفت به حقّ آن حضرت علیه­ السّلام است.

برگرفته از کتاب باب الحسین

حسین درگاهی

1- موسوعه کلمات الإمام الحسین علیه­ السّلام: 95، از اعیان الشّیعه

2- منیهالمرید: 184

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *