خطِ انتظارِ مهربانى

خطِ انتظارِ مهربانى

پیچِ بزرگراه که تمام مى شود، به خط عابر پیاده مى رسیم درست زیرِ پل…

همان اول صبح که همه عجله دارند زودتر به محل کارشان برسند، صحنه اى توجهم را جلب مى کند، یک خط عابر پیاده است که شتابِ خودروهاى بزرگراه را کم مى کند …

اسمش را گذاشته ام: خطِ انتظارِ مهربانى

تأملى ست براى دیدن چند سال آینده مان، زنان و مردان سالمندى را مى بینیم که همان اول صبح، دارند به میدان تره بار محله مى روند یا با دست پر دارند از میدان تره بار با چرخشان بر مى گردند .

اینها همان ها هستند که هر روز ٨ صبح یا حتى زودتر سرِکارِ خود حاضر مى شدند و مشغول بودند و سرشان همیشه شلوغ بود. حالا براى گذران وقتشان، گاهى خرید مى روند، گاهى به دوستانشان در پارک محلى سرى مى زنند یا با نوه هایشان مشغولند.

خوب که نگاه مى کنم مى فهمم خیلى فاصله اى نداریم از سوار بودن بر مرکب تا پیاده روى خط عابرین … رعایت حق آنها که پیاده اند و آنها که بزرگترِ ما هستند، فرصتى دست مى دهد تا گذر زندگیمان را از نزدیک ببینیم و اینها همه مقدمه است تا رعایت حقوق والاتر …

امیرِ کلام، حضرت على علیه السلام فرمودند:
خداى متعال، رعایت حقوق بندگانش را مقدمه ‏اى براى رعایت حقوق خودش قرار داد.

جَعَلَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ حُقُوقَ عِبَادِهِ مُقَدِّمَهً لِحُقُوقه

الحیاه، ج ١. ‏ص ۶

نشانی

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *