در یاد سفر قسمت بیست و ششم

در یاد سفر قسمت بیست و ششم

 

باسمه تعالی و بذکر ولیه

در یاد سفر قسمت بیست و ششم

خصوصیت سوم، سختی جان کندن است.
خدای متعال می‌فرماید: “ وجآءت سکره الموت بالحق ذلک ما کنت منه تحید”1 بیهوشی و مدهوشی مرگ براستی فرا رسید، این همان بود که تو از آن می گریختی.
حدیثی از امیرالمومنین « علیه السلام»‌ نقل شده است که ایشان فرمودند: “ الموت طالب و مطلوب. لا یعجزه المقیم ولا یفوته الهارب. فقدموا ولا تتکلموا‌ ” 2 مرگ طالب است و مطلوب، هم انسان او را می طلبد وهم او انسان را می طلبد.
ما هر نفسی که می کشیم، هر روزی که پشت سر می گذاریم دنبال چه می رویم؟ به چه نزدیک می شویم؟ ( به معنی خواهش نیست به معنی درخواست است) در واقع ما بدنبال او می‌رویم. دنبال او هستیم دیگر. ولو اینکه نخواهیم، دنبال اوییم. زندگی این است، روال زندگی ما و زیستن ما این است، که بسوی مرگ می رویم، در درخواست خواهش نیست ولی در خواهش درخواست هست. یک وقتی ممکن است آدم چیزی را بخواهد ولی دلش لک هم برای او نزده. اگر به او ندهند ناراحت هم نمی شود. اما در خواهش تمنا هم هست. آرزو داشتن هم هست. دل خواستن هم هست. دوست داشتن هم هست.
الموت طالب و مطلوب لا معجزه المقیم ولا یفوته الهارب. فقدموا ولا تتکلموا. نه ماندگان او را ناتوان کنند و نه گریزندگان از چنگ او در امان خواهند بود. نه کسانی که در مقابل او ایستادگی کنند می‌توانند او را به عجز بیاورند ونه آنان که از او میگریزند می‌توانند از او در امان بمانند. پس از پیش بفرستید و اعتماد نورزید. یعنی پس آنچه را که لازم ونیازمند خواهید بود از قبل بفرستید و اعتماد به زنده ماندن و دنیا نکنید“ انه لیس عن الموت محیص. انکم ان لم تقتکوا تموتوا. والذی نفس علی بیده لالف ضربه بالسیف علی الراس اهون من موت علی فراش”3 پس این حقیقتی است که هرگز از مرگ گریزی نیست. این حقیقتی است اگر کشته نشوید به مرگ از دنیا خواهید رفت.
سوگند به آن کس که جان علی در دست اوست هر آینه هزار ضربت شمشیر که بر فرق سر فرود آید آسانتر است از مرگ در بستر. یعنی در رختخواب مردن ظاهرا راحتترین نوع مردن است، آدم بخوابد و بلند نشود. والذی نفس علی بیده لالف ضربه بسیف علی الراس اهون من موت علی فراش. قسم به آن که جان علی دردست اوست هزار ضربه شمشیر بر سر آسانتر از مردن در رختخواب است، در بستر است.

[1] › سوره ق / آیه 19
[2] › بحار الا نوار / جلد 71 / صفحه 264 / از اما لی شیخ طوسی / جلد 1 / صفحه 220

[3] › بحارالانوار /جلد 97 /صفحه 11

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *