در یاد سفر قسمت دوازدهم

در یاد سفر قسمت دوازدهم

 

باسمه تعالی و بذکر ولیه

اولین نوع از انواع ذکر الموت که هر کس می تواند با آن خودش را متوجه و متذکر به قیامت و حساب و کتاب نگه دارد، محاسبه النفس است. یعنی حساب کند و به حساب خودش برسد، قبل از اینکه به حسابش رسیدگی شود. قرآن کریم هم به وضوح همین مطلب را دستور می دهد:‌ “یاایهاالذین امنوااتقوالله ولتنظر نفس ما قدمت لغد ”
ای کسانی که ایمان آوردید، خدا را پاس بدارید. که هر نفسی باید بنگرد برای فردای خود چه چیزی از پیش فرستاده است.
اولا این آیه امر است و هیچ شکی در آن نیست. و “ یا ایهااالذین آمنوا” دستور به همه کسانی است که در جرگه اهل ایمان وارد شده اند. اعم از اینکه ظاهرا ایمان آورده باشند یا باطنا، کم باشد یا زیاد.

معنی تقوا

تقوی به معنی ترس یا پرهیز نیست. بلکه تقوی به همان معنی لغوی اش است که به معنی حفظ کردن است.
مطلب دیگر در مورد تقوی این است که تقوی در واقع یک مقوله قلبی است. پس به این ترتیب مراد از حفظ کردن، حفظ کردن به دل خواهد بود. تعبیری که از تقوی در بعضی احادیث است، تقوی ذکر بلا نسیان است. ذکر و یادی است که در آن فراموشی نیست.
اتقوالله یعنی خدا را داشته باش. به تعبیر خودمانی یعنی خدا را بپا. دقیقترین معنی تقوی در فارسی پاس داشتن است. پاس داشتن هم به معنی حفظ حرمت است، هم به معنی مراقبت و محافظت کردن است. از نشانه‌های عمده صحیح بودن این معنی برای لفظ تقوی، همان قاعده “ اطّراد” ( طرد به باب افتعال رفته، اطّراد می شود ) است که به تعبیری صحت اطلاق در همه موارد می باشد.
اگر تقوا به معنی پرهیز باشد، پس اینکه در آیات و روایات وادعیه آمده است: خدای متعال “ اهل التقوی و اهل المغفره” است، یعنی چه ؟ یعنی خدا می ترسد ؟ اگر به معنی پرهیز هم بگیرید، باز معنی نمی دهد. یا عبارت “ تقوی جبلّه الاولین”‌ که در قرآن آمده، چه معنی می دهد؟ یعنی از آن خلقت اولی خودتان بترسید یا از آن پرهیز کنید؟ نه! می‌فرماید آن فطرت اولیه تان را حفظ کنید.‌

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *