در یاد سفر قسمت سیزدهم

در یاد سفر قسمت سیزدهم

 

باسمه تعالی و بذکر ولیه

در قرآن کریم آمده :“ ان اکرمکم عند الله اتقیکم ” یعنی هر به شدتی آدم صاحب تعالی و تربیت و مقامات و کمالات شده که توانسته است خدا را داشته باشد. به شدتی که انسان خدا را داشته باشد، از نعمات بی حد الهی هم بهره برده است.
ولی نکته جالب این است که اصلا الفبای تعلیم معارف الهیه هم تقوی است و متاسفانه ما این را نمی‌دانیم.
خدای متعال در اول سوره بقره می فرماید : “ هدی للمتقین ” این کتاب هدی للمتقین است. بنای اول هدایت بر تذکر و تعلیم است. اول باید بگوید چه کار انجام بدهید، بعد انسان به آن عمل کند. هدایت اگر مجموعه ای از علم و عمل بوده باشد، علم مقدم بر عمل است. “ اتقوالله و یعلمکم الله ” خیلی واضح است؛ شما خدا را داشته باشید، خدا به شما یاد می دهد. این موضوع یک مسئله عقلی است. شما اگر بخواهید از معلمی مطلبی یاد بگیرید، باید به نزد او بروید. در غیر این صورت آن یاد دهی ممکن نیست. لذا اگر کسی بخواهد از علم الهی بهره ببرد باید تقوای الله را داشته باشد. خدا را داشته باشد. در محضرش حاضر باشد. هدایت از آن متقین است. اگر کسی علی الدوام در یاد خدا باشد، ‌در واقع با خدا بوده است. چون صرف یاد خدا بودن، با خدا بودن است.
در حدیث قدسی می فرماید :‌ “ انا جلیس من ذکرنی” یعنی من با کسی نشسته ام که در یاد من است. وقتی انسان با خدا بود، علی الدوام به او علم‌، عقل‌، فهم، هدایت، رحمت و .. می رسد. لذا تا بخواهد پایش را کج بگذارد، به او می‌فهمانند که کار اشتباه است. لذا این مطلب بسیار عقلی است که قرآن هدی للمتقین است‌.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *