در یاد سفر قسمت سی و دوم

در یاد سفر قسمت سی و دوم

 

باسمه تعالی و بذکر ولیه

نتیجه چهارم از آثار ذکر الموت اجتناب از گناه و آرزوهای دور و دراز است. تعلّق به دنیا و حبّ دنیا آثاری دارد. از جمله آنها که در مقابل نسیان، اجل است، داشتن طول امل یعنی آرزوهای بلند است. از آثارتعلق به دنیا به انحای مختلف،‌ ارتکاب معاصی است. از تعلق به دنیا و آثارش کور شدن چشم دل مس باشد.
در این احادیثی که خدمتتان عرض می کنم، امیرالمومنین «صلوات الله علیه» در حداقل سه مورد از آنها فرمودند که همه این وقایع و همه این اتفاقات با ذکر الموت برطرف می شود.
امیرالمومنین « صلوات الله علیه » فرمودند:‌
“ من اکثر ذکر الموت نجا من خداع الدنیا”‌‌ (شرح فارسی غرر و درر آمدی / جلد 5 / صفحه 209 )
هر کس موت را زیاد یاد کند، از نیرنگ بازی دنیا خواهد رست.

باز ایشان فرمودند: “من راقب اجله قصر امله” (شرح فارسی غرر و درر آمدی / جلد 5 / صفحه 295)
هر کس مراقب اجل خویش باشد، آرزویش کاسته خواهد شد.
باز در همان کتاب فرمودند: “ ان من صرحت له العبر عما بین یدیه من المثلات، حجزه التقوی عن تفحم الشبهات ” (شرح فارسی غرر و درر آمدی /جلد 2 / صفحه 596 )
این حقیقتی است که کسی که از رویدادهایی که در پیش روی اوست عبرت آموزد، تقوی او را از غلتیدن در امور شبهه ناک باز خواهد داشت.
نکته جالبی که در این حدیث است این است که، نه تنها ذکر الموت و ذکر آنچه بعد از آن خواهد بود انسان را از گناه ها و معاصی باز می دارد، بلکه حتی از امور شبهه ناک هم باز می دارد.
در مراتبی که برای اعمال فرموده اند‌، می رسد به تقوی و بعد از تقوی فرموده اند ورع، ورع به معنی پرهیز که معنی شده، در واقع عملا فرموده اند: قف عند الشبهه. ورع یعنی توقف کردن در شبهات. نه اینکه آدم معصیت نکند آنکه هیچ، حتی در موارد شبهه ناک هم اجتناب کند، از موارد شبهه ناک هم اجتناب کند. خود ذکر‌الموت در آدم ایجاد تقوا می کند. بعد این حدیث نشانه این است که این عمل انسان را به ورع هم می رساند. “ حجزه التقوی عن تقحم الشبهات ”

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *