در یاد سفر قسمت سی و هفتم

در یاد سفر قسمت سی و هفتم

 

باسمه تعالی و بذکر ولیه

در بخشی از فرمایش امام حسن علیه السلام به این مطلب برمی خوریم که حضرت می فرمایند: از برای دنیای خود چنان کار کن که گویا همیشه خواهی بود و برای آخرت خود چنان کار کن که گویا فردا خواهی مرد. (مصباح الشریعه / جلد 1 / صفحه 455 تا 459 )

توضیح این مطلب چنین خواهد بود که اگر انسان بخواهد عملی را انجام دهد و به نتیجه ای برسد و فرصت هم زیاد داشته باشد، خوب، عجله نمی کند، هول نمی کند، جوش نمی زند. می گوید فرصت هست، وقت باقی است.
اما اگر بگویند شما کمترین فرصت را خواهید داشت، آنوقت آدم از هر لحظه اش هم استفاده می کند و تا جایی که می تواند از مستحبات که هیچ، از واجباتی هم که مهم نیستند حذف می کند.
پس اینکه در دنیا چنین زندگی کن که گویی در آن همیشه خواهی بود، یعنی دنیا را ولش کن، فرصت داری که جمعش کنی. اما برای آخرتت طوری باش که گویا فردا خواهی مرد، یعنی هیچ فرصتی برایش نیست. و اگر می خواهی که عزیزباشی در میان قوم و قبیله ات،‌ و مهابت و هیبت داشته باشی بی سلطنت و حکم، ‌پس از مذلّت و معصیت خدا به سوی عزت اطاعت خدا بیرون رو.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *