پیرزن قدردان

 

پیرزن قدردان

این روزها گرما خیلی اذیتم می کرد و روزه های ماه مبارک کمی سخت شده بود.

پایان ساعت اداری سوار ماشین شدم و به سمت خونه حرکت کردم . چند جایی خرید داشتم . بعد از اینکه خریدهایم تموم شد به سمت خیابون محل سکونتم پیچیدم .

پیرزنی سر خیابون ایستاده بود . دقیقا نقطه مقابل من و مشخص بود که روزه است . با یه چادر مشکی و قدی خمیده . انگار منتظر بود تا کسی او را به خانه برساند.

گرما از توی ماشین و حتی با کولر روشن ، آزاردهنده بود چه برسد به اینکه پیاده باشی.

حدس می زدم از مسجد محل اومده باشه چون توی این ساعت معمولا مساجد ، جمع خوانی قرآن کریم داشتند . فاصله مسجد تا محل ایستادن پیرزن زیاد بود.

دخترم خونه بود و منتظرم بود . دلم شور میزند ولی نتونستم از نگاه های خسته پیرزن بگذرم .

ایستادم تا سوارش کنم. گفت : الهی پیر بشی مادر میشه تا انتهای خیابون منو ببری؟

سلام کردم و گفتم: تا خونه میرسونمتون حاج خانوم .

چند دقیقه ای طول کشید تا سوار شد و چادر و وسایلشو جا داد توی ماشین!

حدسم درست بود . از مسجد می امد و به علت روزه داری نتونسته بود باقی راه را پیاده برود .

متوجه شد که مسیرم را به خاطرش عوض کردم .

طوری دعام کرد که خودم شرمنده شدم . من که کولش نکرده بودم . فقط چند دقیقه ای راهم دور شده بود. تازه آن هم با ماشین کولر دار ….

تمام مدت عاقبت بخیری منو از خدا می خواست و میگفت: آرزو می کنم ذریه و نسل پاکی داشته باشی. آرزو می کنم دستت جلوی نامرد دراز نشود. الهی خیر ببینی مادر …

گفتم حاج خانم من که کار خاصی نکردم . چرا اینقدر خودتونو معذب می کنید.

گفت خودمو معذب نمی کنم ولی شنیدم وقتی نمی تونید محبت کسی را برایش جبران کنید ، دعایش کنید . دارم برای خودت و خانوادت دعا می کنم که سالم و سرزنده باشی .

چشمهایم پر ازاشک شد. چقدر بزرگوار بود این مادر بزرگ که به قدر پنج دقیقه گرفتن وقت من و به قدر یک خیابون ، اینقدر برام طلب خیر می کرد.

شرمنده دعاهای خیرش شده بودم . دم در خونه خودش پیاده اش کردم . تا لحظه ای که در را پشت سرش می بست از دعا کردن دست بر نداشت . داشتم فکر می کردم که او خیلی بیشتر از من کار خیر انجام داده بود… چون دل خسته منو شاد کرد بود …ولی من فقط خستگی پاهاشو کم کردم .

به قول حضرت علی ع : مَن جازاکَ بِالشُّکرِ فقَد أعطاکَ أکثَرَ مِمّا أخَذَ مِنکَ

کسى که در عوضِ نیکى تو، تشکّر و قدردانى کند، بیش از آنچه از تو گرفته به تو داده است.

بحار الأنوار : 80/82/78

نرگس درخشانی

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *