سرورانه ها-22

سرورانه ها-22

 

باسمه تعالی

سرورانه 22
جسارتا عرض می کنم از نشانه های خرابی کار ما این است که برای صداقت در تملیک دار و ندار (بیعت) به شما هر چه زور می زنیم دلمان با زبانمان همراهی نمی کند. ولی ابراز احساس مسکنت و بیچارگی در نبود شما که دامن گیر همه هست که مشکل نیست؛ چه می شود که صادقانه نمی گوییم: خدایا «وارحم استکانتنا بعده»؟
چون در فراق شما بیچارگی دامن گیر همه است؛ همه سرگردان، آواره، در به در و پر از دغدغه اند. هر کس خود را به نوعی سرگرم می کند تا یاد تنهایی کلافه کننده ی خود نیفتد؛ یاد خلا سرسام آور زندگی خالی از شما نیفتد؛ یاد این نیفتد که نمی داند کجای زندگی ایستاده و ازکجا آمده وبه کجا می رود و دارد چه می کند؟!
سرورم! ما در جایی زندگی می کنیم که سیزده و سیزده به در، نحس است، ولی غیبت شما اگر 1300 سال هم طول بکشد، نحس نیست؛ هم چنان که تاکنون بوده!
به قول حافظ: کاین همه زخم نهان هست و مجال آه نیست.
ولی با این همه، خدایا!
«وارحم استکانتنا بعده»
( به بیچارگی و درماندگی ما در جدایی از او رحم کن.)

برگرفته از کتاب سرورانه ها
مولف: حسین درگاهی

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *