سرورانه ها-27

سرورانه ها-27

 

بسمه تعالی و بذکر ولیه
سرورانه 27
سرورم!
من به هر کس که گوش به حرفم داشت گفتم که بیایید به حضور شما توجه کنیم و از حضور شما پاسداری کنیم. اما یا گوش نکردند و یا در عمل تاب نیاوردند و رفتند.
به آنان گفتم: مگر یک بچه شیعه تردید دارد در این که شما آقا و سرور و ما رعیّت ایم؟
بیایید به همین واقعیتی که هست متذکّر بوده و مقیّد باشیم؛ خود را از آن شما دانسته و شما را صاحب کار خود بدانیم و به این ترتیب برای شما نفس بکشیم و زندگی کنیم.
به آنان گفتم: بیایید صادقانه به شما سلام بدهیم؛ حال به هر دلیلی مانند بعد از نمازها و یا انواع زیارت ها به شما عرض سلام می کنیم، بیایید صادقانه بگوییم که سلامتی و تسلیم هر چه داریم از ما، تقدیم محضر مبارک شما…
گمانم این است، یک سلام صادقانه از ما و یک جواب مهربان از شما، برای دنیا و آخرت ما کفایت می کند ولی… «حُقّه مِهر به آن مُهر نشان است که بود» مگر آن که خدای متعال و شما رحمی به حال ما کنید.
یا ارحم الرّاحمین.

برگرفته از کتاب سرورانه ها
مولف: حسین درگاهی

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *