سرورانه ها-37

سرورانه ها-37

 

باسمه تعالی و بذکر ولیه

سرورم!
نقص عمده در معرفت ما نسبت به وجود مبارک شما در نفهمیدن نسبت شما با خدای متعال است. ما از شدت بدفهمی خود، شما را چیزی می دانیم و خدای متعال را چیزی دیگر، ولی هم چون شما.
برای ما تصور این که خدای متعال چیزی است که فقط از بابت این که هست، گفته می شود(چیزی)، فهم نشده است. ما بدون آنکه اگاه باشیم فرق بین شما و خدای متعال را فاصله از نوع جنس و مکان تصوّر می کنیم، نه از نوع صفت و خصوصیات. همین باعث می شود که هم معرفت ما نسبت به شما خطا می شود هم نسبت به خدای متعال و این در حالی است که فاصله ی بین اطّلاعات درست و وجدان آن از زمین تا آسمان است.
ما حتّی نمی دانیم که افعالی که از شما شرف صدور پیدا می کنند، افعالی هستند منسوب به شما و آن هایی که به ولایت الاهیه شرف صدور می یابند، افعالی هستند منسوب به خدای متعال و گرنه از خدای متعال فعلی به معنی متعارف و معمول کلمه که لازمه ی آن تحوّل و تغییر در موطن نفس است، صادر نمی شود.
جلالت امر شما را خدای متعال و خود می دانید و از ما هر فهمی بوده باشد، حقیقت غیر از آن و بیش از آن است. حقیقت همان است که رسول الله صلی الله علیه و آله فرمودند که: “یا علی، خدای را نشناخت غیر از من و تو و مرا نشناخت غیر از خدای و تو و تو را نشناخت غیر از خدای و من” (تاویل الآیات: 145 و 227)

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *