سرورانه ها-41

سرورانه ها-41

 

بسمه تعالی و بذکر ولیه
سرورانه 41
سرورم!
نمی دانم به چه دلیلی ما به اعمال عادی و عرفی اهمیّت ارزشی قائل نیستیم؟!
مگر در آن ها، خدای متعال، خدا نیست و ما بنده نیستیم –نعوذ بالله- ؛ لذا: چه فرقی می کند؟ آن چه از ما سر می زند بایستی صورتش مطابق شرع الاهی و باطنش که نیّت است، برای خدای متعال باشد.
اگر هم می دانستیم، یادمان رفت که میزان خدایی بودن و برای خدای متعال بودن، بودن برای ولی خداست؛ بودن برای شماست؛ لذا: امور شخصی را برای خودمان و اعمال عبادی را برای خدای متعال قرار دادیم.
چنین تفکیکی آن چنان رخنه ای در ساختار دین ما انداخت، گویا که سقف ساختمان بر سر آدم خراب شده باشد؛ عملا زندگی در نظر ما دو قسمت شد، قسمتی که به خدای متعال و رسول الله و اهل بیت علیهم السلام مربوط می شود و قسمتی زندگی عادی و عرفی ماست و کاری به دین ندارد در حالی که خادم خانه زاد در حالی که خود در آن، زندگی می کند، همه امورش را در رابطه با صاحب خود و صاحب خانه تنظیم می کند حتّی خوردن و خوابیدنش را.
در این عالم، صاحب الدّار شمایید. صاحب خانه شمایید و ما اشتباهی کردیم که تیشه به ریشه ما و زندگی ما و زندگی دنیوی و اخروی ما زد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *