سرورانه ها-44

سرورانه ها-44

 

باسمه تعالی و بذکر ولیه

سرورم!
شاید یکی از نکات لطیف در سوره ی دهر این باشد که از زمانی که زمان به معنی متعارف امروزی نبوده؛ از آن زمان بی زمانی (دهر)، از همان اوّل اوّل، ما انسان ها همین بودیم که هستیم: مسکین و یتیم و اسیر؛ ندار ندار و بی پدر و سرپرست و اسیر نفس و شما هم همان بودید که هستید: «یطعمون الطّعام علی حبّه مسکینا و یتیما و اسیرا» (سوره دهر/ آیه 8) کریمان مهربانی که طعامی را که دوست دارند و مورد نیازشان است، به مسکین و یتیم و اسیر می خورانند.
امروز نیز شما همان هستید و ما هم همان ایم. دین و دنیا و آخرتمان لنگ إنعام شماست. ما به جز نیاز به درگاه حضرتتان چیزی نیاورده ایم. آیا از نذری شما برای امام حسین علیه السلام چیزی باقی مانده که به ما مرحمت کنید؟

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *