سفارش رسول خدا به ابوذر قسمت دوم

سفارش رسول خدا به ابوذر قسمت دوم

 

سفارش رسول خدا به ابوذر

قسمت 2

اى ابوذر از سپردن کارهایت به آرزوها پرهیز کن؛ زیرا تو امروز هستى و در فردا نیستى، اگر فردا براى تو باشد، فردا هم آن چنان باش که امروز هستى و اگر فردا براى تو نباشد، بر کوتاهى امروزت پشیمان نمى‌شوى.

اى ابوذر بسا کسى که به پیشواز آینده‌اى رفته که هرگز آن را به پایان نرسانده و بسا امیدوار به فردایى که به آن نرسیده است. اى ابوذر اگر اجل و گردش آن را بینى، آرزو و فریبش را دشمن مى‌دارى.
اى ابوذر در دنیا چونان بیگانه و رهگذر باش و خودت را از اهل قبور بشمار. اى ابوذر چون به صبح رسیدى از شب سخن نگو و چون به شب رسیدى از صبح دیگر سخن نگو. از تندرستى پیش از بیمارى و از زندگانى پیش از مرگ توشه برگیر؛ زیرا که تو نمى‌دانى نامت در فردا چیست [سعادتمند نام خواهى گرفت یا شقاوتمند]

اى ابوذر، مبادا به هنگام غفلت بیفتى که دیگر توان برگشتن نباشد که وارثت تو را نخواهد ستود به آنچه از براى او گذاشته‌اى و آن خداوندى که به نزد او رفته‌اى تو را معذور نخواهد داشت در آن چیزهایى که خود را مشغول آنها ساخته‌اى.

اى ابوذر، چیزى چون دوزخ ندیده‌ام که گریزنده‌اش مانده باشد و نه همچون بهشتى که خواهانش به خواب فرو رفته باشد.

ای ابوذر بر عمرت حریص‌تر باش تا بر درهم و دینارت، اى ابوذر، هرکه از شما، یکى از چند چیز را در پیش دارید: یا توانگر گردید و طغیانگرى پیش گیرید،یا بینوا شوید که در اثر فقر و بینوایى خدا را فراموش نمایید یا دچار بیمارى شوید که شما را از اصلاح بازدارد، یا به سن پیرى رسید که شما را از کار بیندازد، یا در چنگال مرگ گرفتار آیید که(فرصت را از شما برباید و شما را)سرگشته سازد، یا گرفتار فتنۀ دجّال شوید که شرّى است غایب که فرا خواهد رسید، یا با قیامت مواجه شوید، قیامتى که از همه چیز عظیم‌تر و تلخ‌تر است.

اى ابوذر،بدترین و پست‌ترین مردمان در نزد خداوند به روز قیامت دانشمندى است که از علم و دانش او بهره‌اى برده نشود و کسى که به دنبال علم مى‌رود تا مردم را به سوى خود بگرداند(و بر آنان سرورى نماید) بوى بهشت را در نیابد.

اى ابوذر،اگر از تو دربارۀ چیزى پرسند که ندانى، بگو نمى‌دانم تا از پیامدهاى نامطلوب آن نجات یابى و در آنچه دانشى دربارۀ آن ندارى به مردم فتوا مده تا از عذاب الهى در روز قیامت رهایى یابى.

اى ابوذر، گروهى از بهشتیان به گروهى از دوزخیان مى‌نگرند و مى‌گویند: چه چیز شما را به دوزخ برد درحالى‌که ما به برکت تعلیم و تربیت شما به بهشت درآمدیم‌؟!

پس آنان گویند: ما شما را به نیکى فرمان مى‌دادیم ولى خودمان از انجام آن دریغ مى‌ورزیدیم.

اى ابوذر، همانا حقوق الهى بر بندگان عظیم‌تر از آن است که آنان از عهده‌اش برآیند و نعمت‌هاى خداوند بیشتر از آن است که بندگان آن را بشمارند اما بایستى که توبه‌کنان، شب و صبح کنید.

اى ابوذر،همانا شما در گذر شب و روز در مهلت‌هایى ناقص با کردارى نگاه‌دارى شده هستید درحالى‌که مرگ نیز ناگهانى مى‌آید. پس هرکس نیکى بکارد نزدیک است که رغبت بدرود و هرکس بدى بکارد نزدیک است که پشیمانى بدرود، که براى هر کشت‌ورز همان است که کاشته است.

اى ابوذر آهسته رو، بهره‌اش را از دست نمى‌دهد و آزمند به آنچه برایش مقدّر نشده، دست نمى‌یابد. به هرکس که خیرى داده شده، خداوند داده است و از هرکس شرّى بازداشته شده، خداوند آن را بازداشته است.

اى ابوذر پرهیزگاران سروران و فقیهان راهبران‌اند و همنشینى با ایشان افزونى است.

أمالی شیخ طوسی / ترجمه حسن زاده ؛ ج 2 , ص 345

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *