مقدمه

مقدمه

 

باسمه تعالی و بذکر ولیه

او با شماست، هر جا که باشید

مقدمه
دین برای همه انسان هایی که از عقل بهره دارند، آمده و برای تخلق به اخلاق دینی و رسیدن به حقایق معارف آن نیازی به درس خواندن، ذهن پیچیده، داشتن سواد و این حرفها نیست. چرا که داشتن حداقل عقل لازم است.
بشوی اوراق اگر هم درس مایی که درس عشق در دفتر نباشد
دین کافه للناس است. آدم اصلا بخواهد که متخلق به دین خدا شود باید برگردد به آن لیسیدگی و پاکی روز اول، به آن صفای باطن روز اول. بعد از آن، از مسیر درستش راه بیافتد و بیاید، خیلی هم زود به مقصد می رسد.

انسان در چنین مقطعی و با چنین حالی می فهمد و خودش را بنده می یابد در مقابل یک مولائی. مسئول می یابد در مقابل یک سائلی. خودش را متعهد می یابد در مقابل یک عهد گرفته شده ای. ولی به صورت مبهم و ناواضح! به ته زندگی نگاه کرده و این حال و فهم به او دست داده است.
مثل آدم گیجی که تازه از خواب بیدار شده باشد و به اطرافش نگاه می کند که اینجا کجاست؟ نه فقط نسبت به اطراف خودش، حتی نسبت به خودش هم برایش سئوال پیش می‌آید که اصلا من کی ام؟ از کجا آمده ام؟ اینجا کجاست؟ اصلا چه قرار است بشود؟
از طرفی به آیات و روایات بسیاری برمی خوریم که سفارش به تفکر و تعمق و تلاش برای یافتن پاسخ این سوالات می نمایند و اهمیت تفکر در آیات الهی را بیان می دارد:
“ اولم یتفکروا فی انفسهم ما خلق الله السموات و الارض و الا بالحق و اجل مسمی و ان کثیرا من الناس بلقاء ربهم لکافرون ” آیا درباره خودشان نیاندیشیده اند؟ خدا آسمان و زمین و آنچه را در میان آن دو است،‌ جز به حق و درستی و با مهلت معین نیافریده است و همانا بسیاری از مردم دیدار پروردگارشان را باور ندارند. (سوره روم / آیه 8)
“ اولم یسیروا فی الارض کیف کان عاقبه الذین من قبلهم کانوا اشد منهم قوه و اثاروا الارض و عمروها اکثر مما عمروها و جاء تهم رسلهم بالبینات فما کان الله لیظلمهم و لکن کانوا انفسهم یظلمون” آیا در زمین به گردش نپرداخته اند تا فرجام پیشینیان خود را بنگرند؟ همانا که از ایشان توانمند تر بودند وزمین را زیر و رو نمودند(‌منظور قاعده کشت و زرع است یعنی شخم زدن) و پیش از این کفار در آبادانی آن کوشیدند و پیامبرانشان با دلایل و روشنگریها به سوی ایشان آمدند پس خدا به آنان ستم نکرد. ‌بلکه آنان به خودشان ستم کردند،‌ بلکه خودشان بر خودشان ستم روا داشتند. (سوره روم / آیه 9)
از معمر ابن خلاد نقل شده، ایشان می گویند از امام رضا «صلوات الله علیه» شنیدم که ایشان فرمودند: “عن معمر بن خلاد قال : سمعت ابا الحسن الرضا «علیه السلام» یقول: لیس العباده کثره الصلاه و الصوم. انما العباده التفکر فی امر الله ” امام رضا «‌علیه السلام» فرمودند: عبادت به بسیاری نماز و روزه نیست. ‌همانا عبادت، عبارت است از اندیشیدن در امرخدا. (بحار الانوار / جلد 71 / صفحه 322)
علامه مجلسی نقل می کند که امام صادق «علیه السلام» فرمودند:“ افضل العباده ادمان التفکر فی الله و فی قدرته” برترین عبادتها دوام تفکر در خدا و قدرت خداست. (بحار الانوار / جلد 2 / صفحه 321 تا 322)

حدیثی دیگراز امیرالمؤمنین«صلوات الله علیه»:“نبه بالتفکر قلبک” با فکر کردن دلت را بیدار کن. (همان مدرک / جلد 71 / صفحه 318)
در جایی دیگر از امیرالمومنین « صلوات الله علیه» نقل شده،‌ فرمودند:‌“ افکر تستبصر‌” فکر کن تا دیده دلت باز شود و بصیرت پیدا کنی. (غرر و درر آمدی / جلد 2 / صفحه 171)
آنچه پیش رو داریم مجموعه ای از سلسله مباحث و دروس توحید فطری است که به استناد آیات و روایات، به صورت عملی می تواند روشنگر این امر فطری در انسان باشد. انشاالله