نکته های علوی5

نکته های علوی5

 

“السلام علی الثمر الجَنیّ، السلام علی أبی الحسن علی، السلام علی شجره طوبی و سدرهالمنتهی”
سلام بر میوه رسیده (معنای کمال)؛ سلام بر ابوالحسن علی؛ سلام بر درخت طوبی و سدرت المنتهی.
هم همه ی خوبی ها ایشان هستند و هم همه خوب ها؛ چون به ولایت ایشان به این منزلت نائل شده اند؛ چون در ولایت ایشان هستند؛ لذا: زائر خطاب به ایشان عرض می کند:
“السلام علی آدم صفوه الله و نوح نبی الله و ابراهیم خلیل الله و موسی کلیم الله و عیسی روح الله و محمّد حبیب الله” صلی الله علیه و آله وسلم.

البته درباره رسول الله باید عرض شود، نه اینکه رسول الله از ایشان بهره برده اند، بلکه چون نفس نفیس ایشان امیرالمؤمنین است؛ ایشان امیرالمومنین هم هستند.

“و من بینهم من النبیین و الصدیقین و الشهداء و الصالحین”
آقا! حقیقت تمام انبیا و صدیقین و شهدا و صالحین شما هستید.

“وحَسُن اولئک رفیقا”
ذیل آیه “اهدنا الصراط المستقیم” فرموده اند: کسانی که به صراط مستقیم هدایت شده باشند با کسانی خواهند بود که خدای متعال” أنعم الله علیهم من النبیین و الصدیقین و الشهداء و الصالحین وحَسُن اولئک رفیقا”(نساء: ۶۹)،
و در مورد”حَسُن اولئک رفیقا ” فرموده اند: آن کسی که رفیق خوبی است، همراه خوبی است، وجود مقدس امام زمان صلوات الله علیه است؛
یعنی: در واقع وجود مقدس امام زمان صلوات الله علیه هم جلوه امیرالمؤمنین هستند؛ تجلی امیرالمؤمنین در عالم هستند که همه ی بدی ها در این جلوه قلع و قمع می شوند، و همه ی خوبی ها جایگزین می شوند.

“السلام علی نورالأنوار و سلیل الأطهار و عناصر الأخیار”
آقا! شما حقیقت حقایق، چکیده ی پاکان و عنصر خوبان هستید.
با توجه به اینکه همه ی خوبی ها و زیبایی ها جلوه هایی از مقام نورانی امیرالمؤمنین هستند، و درخشش هایی از ایشان در ظلمت عالم می باشند؛ پس از آنِ ایشان هم هستند؛ لذا برای داشتن آنها، برای رسیدن به آنها، باید آنها را از خود ایشان طلب کرد؛ چطور؟
فرموده اند وقتی دعا می کنید مثل گرسنه ای دعا کنید که غذا طلب می کند؛ گرسنه ای که “مسکیناً و یتیماً و اسیرا” (انسان: ۸)؛
یعنی: فاقد همه چیز است و در معرض تباهی و در انتهای قهقرا و نداری، در این حالت به کسی رسیده که همه چیز از آن اوست، ودر اختیار او؛ با چه حالی از او طلب می کند؟

او نازنین خدای متعال و حبیب خداست، ناز داشتن حق ایشان است و نیاز کردن وظیفه ی ماست؛ لذا تمنا باید کرد، تضرع باید کرد، تائباً، راغباً باید صدایشان کرد، و اصرار و سماجت کرد، و تا کام دل برنیامده، دست از طلب برنداشت.

در مصباح کفعمی آمده که حضرت جبرئیل علیه السلام از سوی خدای متعال، در گیر ودار و گرفتاری جنگ، به خدمت رسول الله صلی الله علیه وآله مشرف شده و به ایشان عرض کردند: این گرفتاری باید به دست امیرالمؤمنین حل شود، و شما اگر می خواهید ایشان تشریف بیاورند، او را اینطور صدا بزنید:
” ناد علیا مظهر العجائب/تجده عونا لک فی النوائب/کل هم و غم سینجلی/بولایتک یا علی یا علی یا علی”؛ (ص۱۸۳)؛
حتی نام مبارک ایشان گره گشاست.
خلقت و شریعت، متن و منتهایی جز ایشان ندارد؛ لذا: هر دلی و دل هر صاحبدلی فقط وقتی به محضر مبارک ایشان وارد شده باشد قرار می گیرد، اطمینان پیدا می کند و راحت می شود. دیگر هیچ احساس دغدغه، کمبود معرفت و محبت و بندگی نسبت به خدای متعال در آن نیست، همه اش اطمینان است.
اصلاً مصداق اول”نفس مطمئنه” در آیه ی “یا أیتها النفس المطمئنه ارجعی الی ربک راضیه مرضیه فادخلی فی عبادی وادخلی جنتی”، امیرالمؤمنین هستند و بعد وجود مقدس سیدالشهدا، صلوات الله علیهما و آلهما.
منبع: کانال تلگرامی تذکره

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *