ای خورشید!

ای خورشید!

یکی از علمای اهل سنت در تأیید حدیث رد شمس در زمان پیامبراکرم(صلی ا… علیه و آله و سلم) برای حضرت علی(علیه السلام) گوید: در این مورد حکایت عجیبی است که عده ای از اساتید ما در عراق برایم نقل کردند که: ما روزی در پای منبر وعظ” ابا منصور مظفّر بن اردشیر واعظ” که در محله ای در بغداد بنام باب برز در مدرسه تایه مشغول وعظ بود، نشسته بودیم، در آن هنگام بعد از عصر بود، او شروع کرد حدیث برگشتن خورشید(حدیث رد شمس) برای علی(علیه السلام) را بیان کردن و با عبارتهای جذاب خود آن را آرایش می داد و در ادامه به فضایل اهل بیت پرداخت در این موقع ابری آمد و جلوی خورشید را گرفت و به گونه ای که مردم گمان کردند خورشید غروب کرده است، ناگاه ابومنصور واعظ بر روی منبر ایستاد و با دست به خورشید اشاره کرد و اشعاری را سرود

لا تغربی یا شمس حتی ینتهی مدحی لآن المصطفی(ص) ولنجله

واثنی عنانک ان اردت تتائهم انسیت ان کان الوقوف لاجله

ان کان للمولی وقوفک فلیکن هذا الوقوف لخیله و لرجله

معنی شعر:

ای خورشید غروب نکن تا مدح من برای خاندان پیامبر و فرزند او پایان یابد، صبر کن اگر ثنای آنها را خواستاری؟ آیا فراموش کردی که برای او توقف کردی؟

اگر آن وقت برای مولی ایستادی، این بار برای سربازان پیاده و سواره ی او بایست.

در این هنگام ابر به کناری رفت و خورشید درخشید و علامه حلّی این جریان را در کشف الیقین آورده است.

سند: الغدیر ج3 ص 130 از ابوالمظفر یوسف حنفی در تذکره بحار جلد 41ص 191.

کتاب شگفتی های امیرالمؤمنین (ع)

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *