خود کنترلی

خود کنترلی

 

برای هر کدام از ما تجربه ترس از آدم ها بخاطر سن، جایگاه و رتبه اجتماعی و یا قدرت ایشان اتفاق افتاده است.

مثلاً در محیط کار ترس کارمند از مدیرش بخاطر قدرت او در تغییر حقوق، تغییر محل کار و یا رتبه سازمانی قابل درک است فلذا کارمند همیشه در مقابل مدیر مراقب و مواظب رفتار و گفتار خویش است تا مبادا بر خلاف میل و رضایت مدیرش انجام دهد تا آرامشش حفظ و به ارتقای خود کمک کند.

یک فرزند نیز شاید به طمع دست یابی به امتیازات بیشتر و دور شدن از محرومیت هایی در محیط خانه، مواظب رفتار و کلام خویش است.

یک دانش آموز دوست ندارد مورد مؤاخذه اولیای مدرسه قرار گیرد، فلذا از ارتکاب اعمال خلاف مقررات مدرسه در مقابل دیدگان مربیان پرهیز می کند و نیز مواظب است که خبری از زیر پا گذاشتن های احتمالی موازین مدرسه به معلمانش نرسد که اگر برسد تنبیه و توبیخ و … برایش خواهد بود.

و البته ازین دست مثالها زیاد دیده و شنیده و لمس کرده ایم. مایی که در مقابل مخلوق خالق این گونه مراقبه می کنیم تا به مطاع دنیا برسیم،

پسندیده است بنا به سفارش رئیس مذهب حقه تشیع، حضرت امام جعفر صادق علیه السلام خود کنترلی را در خود تقویت نماییم:

” خف الله کانک تراه و ان کنت لا تراه فانه یراک”

چنان از خدا بترس که گویا او را می بینی و اگر تو او را نمی بینی، او ترا می بیند.

اصول کافی، جلد 3، صفحه 110

نگارنده : حسین فیاض بخش

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *