ستون

ستون

بررسی نقش حضرت زینب(علیه السلام) نیاز به گفتاری مستقل دارد، اما

کربلا در کربلا می ماند اگر زینب نبود، به دلیل اهمیت این موضوع به

برخی از آن اشاره می شود:

· پرستاری و پاسداری ازجان امام سجاد(علیه السلام)، با عنایت به بیماری امام سجاد و لزوم توجه ویژه به ایشان در طول سفر، درکربلا و پس از آن، حتی در مجلس ابن زیاد، ایشان با پرستاری و پاسداری از حضرت نقش بسزایی در حفظ جان امام بر عهده داشتند. امام سجاد فرموده اند: در شبی که پدرم صبح آن به شهادت رسید عمه ام زینب پرستاری مرا به عهده داشت.

· کنترل امور و سرپرستی زنان و کودکان که بیش از نیمی از کاروان را تشکیل داده بودند، و تمام امور داخل خیمه ها به ایشان سپرده شده بود، رابط بین خیمه ها و یاران امام (علیه السلام) هم ایشان بودند، هر گونه تماس و ابلاغ فرمان حسین(علیه السلام) با داخل حرم از طریق حضرت زینب انجام می شد. حتی زمانی که امام(ع) تصمیم به بردن علی اصغر به میدان می گیرند، خطاب به حضرت زینب(سلام الله علیها) می فرمایند:

خواهرم، فرزند کوچکم را بیاور تا با او وداع کنم. زینب طفل را از مادرش

رباب می گیرد و به امام می دهد ، حتی زمانی که علی اصغر نیز به

شهادت می رسد، باز هم جنازه تیر خورده آن حضرت را به زینب(سلام

الله علیها) میدهند تا او، آن را به داخل خیمه ها ببرد.

· زینب(سلام الله علیها) به عنوان نزدیکترین شخص به امام

حسین(علیه السلام) بود و بعضا نگهداری اسرار امام(ع) نیز با این

بانوی بزرگ بوده است. وی در مقامی بود که توانایی حفظ اسرار

امامت را داشت و حسین(علیه السلام) هنگام شهادت و به سبب

بیماری امام زین العابدین(علیه السلام) مطالبی به زینب(س) فرمود و

آن بانو دارای منزلت نیابت امام گردید.

حتی زمانی که امام سجاد از شدت ناراحتی با تکیه بر عصا برای

حضور در میدان و یاری پدر از خیمه ها خارج می شوند، امام

حسین(علیه السلام) به حضرت زینب می فرمایند:خواهرم علی را

نگهدار و مگذار از خیمه بیرون بیاید تا زمین از نسل آل محمد(ص)

خالی نشود.

· ایجاد آرامش در کاروانیان و دادن روحیه به زنان داخل حرم.

· کنترل اوضاع داخلی خیمه ها توسط حضرت زینب در طول عملیات جنگی روز عاشورا .

· استمداد حضرت زینب(سلام الله علیها) از لشکریان سپاه دشمن به منظور اتمام حجت برای حمایت از امام حسین(علیه السلام)

· حضور در جبهه نبرد برای روحیه و تقویت عزم جوانان و رزمندگان برای فدا کردن خود در رکاب امام حسین(علیه السلام)

· اخذ وصیت نامه امام حسین(علیه السلام) و رسانیدن آن به امام زین العابدین(علیه السلام) بعد از بهبود بیماری

· خودداری زنان و کودکان در استفاده از صدقات که بیانگر تلاش این عزیزان در اجرای فرامین الهی در آن موقعیت بحرانی است.

· برگزاری مجلس سوگواری برای امام و سایر شهیدان کربلا

· بیان خطبه ها و سخنرانی های روشنگر و هدایتگر در طول مسیر حرکت کاروان.

· احیای سنت برگزاری چهلم (اربعین) برای شهیدان کربلا در بازگشت کاروان از کربلا

· جلوگیری از اجرای نقشه های یزیدیان در هر مرحله از حرکت کاروان و نهایتا حفظ جان و سلامتی کودکانی که در کاروان اسیران مورد اذیت و آزار و شکنجه قرار می گرفتند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *