شفاعت و شرک

شفاعت و شرک

آیا درخواست شفاعت از دخت پیامبر شرک نیست؟

وهابی می گوید: پیامبران و اولیای خدا در این جهان حق شفاعت ندارند، بلکه این حق برای آنان تنها در آخرت است. هر کس بنده ای از بندگان خدا را میان خود و خدا واسطه قرار دهد و از او بخواهد که در حق وی شفاعت کند، دچار شرک شده است.
تنها می توان گفت که:
اللهم اجعلنا ممن تناله شفاعه محمد.
خدایا ما را از کسانی قرار بده که به شفاعت محمد نایل می گردند.
ولی هرگز نمی توان گفت:
یا محمد اشفع لنا عند الله.
ای محمد در حق ما شفاعت بنما.
درست است که خداوند به پیامبر گرامی حق شفاعت داده است، ولی مومنان را از مطالبه ی آن باز داشته است و باید شفاعت را از خدایی که شفاعت را به او داده است ، درخواست نمود.

پاسخ

در پاسخ به اعتقاد وهابی گفته می شود توحید در عبادت در برابر شرک در پرستش یکی از ارکان توحید است که در قرآن با اهمیت تلقی شده است ولی جان سخن این جا است که آیا هر نوع دعوت و خواندن طرف و خواستن چیزی از وی عبادت و پرستش است؟
پرستش معنی خاصی دارد و آن اظهار ذلت و خضوع در برابر کسی است که او متصرف بلامنازع در امور دنیا و آخرت است و به تعبیر دیگر خدا است.
وهابی می گوید هر گاه شخصی از کسی به این صورت چیزی بخواهد می گویند او را پرستش کرده است، اما شیعه می گوید هرگز درخواست شفاعت از شافعان راستین به این شکل نیست، بلکه ازآن جهت است که آنان بندگان مقرب درگاه الهی هستند و دعای آنان در پیشگاه خداوند مستجاب می گردد.
به دیگر سخن از آن جهت است که خدا به آنان اذن داده است که تحت شرایطی شفاعت کنند توضیح این که صریح آیات قرآن به روشنی گواهی می دهد که افرادی که به حق و حقیقت گواهی می دهند روز رستاخیز شفاعت خواهند کرد آنجا که می فرماید:
و لا یملک الذین یدعون من دونه الشفاعه الا من شهد بالحق و هم یعلمون.( زخرف 86)
کسانی که غیر خدا را می پرستند، از شفاعت معبود های خود بهره ای نمی برند، مگر آن کسانی که به حقیقت توحید گواهی دهند و از حقیقت آن آگاه گردند.

لفظ «الا» که از حروف استثناء است گواه روشنی بر شفاعت کردن آن گروهی که به وحدانیت خدا گواهی می دهند.
اکنون این سوال پیش می آید: حالا که خداوند به برخی از اولیای خود چنین حقی را لطف فرموده و اجازه داده است که شفاعت کنند، چه اشکالی دارد که از چنین فردی درخواست شفاعت شود؟
در این صورت هرگاه درخواست کننده واجد شرایط شفاعت باشد و در اعداد افرادی باشد که خدا به آنان اذن داده است که درباره ی آنان شفاعت کنند، درخواست او پذیرفته می شود و در غیر این صورت مردود می گردد.
حال از وهابی سوال می شود:
خداوند در کدام آیه از درخواست شفاعت از شافعان راستین، بازداشته است؟
ثانیا: این حرف وهابی یک نوع تناقض گویی است. اگر خدا چنین حقی را به اولیای خود داده است، برای این است که دیگران از آن حق بهره مند گردند، آیا صحیح است که به افرادی گفته شود که شما حق ندارید از آنان درخواست شفاعت بنمایید؟ در حالی که چنین حقی ، به خاطر بهره مند شدن آنان، به اولیای خدا داده شده است!!!

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *